Tırmanırken tırnaklarınla,
İnsanları kazıyıp vücutlarını yektaladın,
Başardın mı bilmiyorum ama
Ellerine kan bulaştırdın.
En son saçın okşandığında 8 yaşındaydın.
Pembe ruganlarında orada, buradaydın,
Renkli tokalar, şekerli sakızlar
kuş sesleri, tatlı cıvıltılar.
Çiğnediğin kırık camlar.
Ruhunun ardındaki etten duvarlar.
İnanmıyorsun biliyorum.
Sevildiğine zerre inanmıyorsun çünkü biliyorsun.
Çünkü sevginin altındaki uçurum,
Atlanılamayacak kadar uzun.
Muhtemel son yakın,
Çünkü sen hastalıklısın
İnsanları soğutup uzaklaştırırsın
Kendini bir kafese kapatırsın
Ucra bir köşede yalnızca ağlarsın
Ucra bir köşede yalnızca ağlarsın
Yorumlar
Yorum Gönder